Στους αριθμούς αυτός είναι ο πιο κοντινός από τους έξι συνδυασμούς. Η χολερική και η μελαγχολική ιδιοσυγκρασία απαντούν σχεδόν ακριβώς στο ίδιο ύψος, κρατούν όσα ανέλαβαν με σχεδόν την ίδια επιμονή, και μετά χωρίζουν έντονα στον ρυθμό και στο πόση παρέα ζητά μια εβδομάδα.
Ανοιχτή φωτιά πάνω από βαθύ χώμα, δύο περιβάλλοντα σε ένα έδαφος και ένα ομοιόμορφο νήμα ανάμεσά τους.
Χολερικός
ΜελαγχολικόςΑυτό το ζευγάρι είναι πιο κοντά από καθένα από τα άλλα πέντε, και η εγγύτητα εδώ σημαίνει κάτι συγκεκριμένο: και οι δύο αντιδρούν έντονα στα ίδια πράγματα. Κανείς δεν χρειάζεται να εξηγήσει γιατί μια σπασμένη συμφωνία μετράει ή γιατί μια απρόσεκτη φράση έμεινε μια ώρα στο δωμάτιο. Στα μέτρα που συνήθως χωρίζουν τους ανθρώπους μέσα σε έναν καβγά, αυτοί οι δύο συμπίπτουν.
Τους χωρίζει η ταχύτητα και η έκθεση. Ο ένας περνά τη μέρα γρήγορα και θέλει το θέμα λυμένο τώρα, ο άλλος χρειάζεται χρόνο για να σκεφτεί και το βράδυ για να συνέλθει. Έτσι οι διαφωνίες αυτού του ζευγαριού σπάνια αφορούν την ουσία και σχεδόν πάντα τον ρυθμό και τον τόνο, κάτι πολύ πιο εύκολο να τακτοποιηθεί από μια διαφορά αξιών.
Το μοντέλο τοποθετεί κάθε αποτέλεσμα σε δύο άξονες: πόση δραστηριότητα βγαίνει προς τα έξω και πόσο σταθερό μένει το φόντο υπό φορτίο. Αυτοί οι δύο στέκονται στην ίδια πλευρά του δεύτερου άξονα και μακριά στον πρώτο.
Πρόκειται για τυπικές θέσεις των δύο ιδιοσυγκρασιών κατά το μοντέλο αυτού του τεστ, όχι για νόρμες πληθυσμού ούτε για αποτέλεσμα δύο συγκεκριμένων ανθρώπων. Μέσα στην ίδια ιδιοσυγκρασία οι άνθρωποι διαφέρουν πολύ, και ένα πραγματικό ζευγάρι μπορεί να στέκεται πιο κοντά ή πιο μακριά.
Κάθε γραμμή είναι μία κλίμακα του τεστ, παρμένη και για τις δύο ιδιοσυγκρασίες. Η απόσταση ανάμεσα στα δύο σημεία είναι αυτό που οι λέξεις ταιριάζουν και δεν ταιριάζουν προσπαθούν να πουν σε μία συλλαβή.
Η μεγαλύτερη διαφορά αυτού του ζευγαριού. Ο ένας κλείνει ένα ζήτημα στον διάδρομο, ο άλλος χρειάζεται τη νύχτα.
Ο χολερικός περνά την εβδομάδα ανάμεσα σε κόσμο, ο μελαγχολικός σε πολύ μικρότερο κύκλο. Τριάντα επτά μονάδες διαφορά.
Και οι δύο κρατούν το σχέδιο που διάλεξαν. Ο χολερικός αλλάζει διαδρομή λίγο πιο πρόθυμα όταν παίζεται η ταχύτητα.
Ίδια και ψηλή και στους δύο. Κανείς εδώ δεν χρειάζεται να εξηγήσει γιατί κάτι μέτρησε: μέτρησε και για τους δύο.
Και οι δύο κατεβαίνουν αργά, ο μελαγχολικός ακόμη πιο αργά. Δεκαπέντε μονάδες, και ορίζουν πότε ξαναπιάνεται η κουβέντα.
Και τα δύο κατώφλια είναι χαμηλά, το μελαγχολικό χαμηλότερο. Ο θόρυβος και τα ημιτελή κοστίζουν εδώ πιο πολύ από ό,τι συνήθως.
Σχεδόν ίδια και ψηλή και στους δύο. Ό,τι αναλάβει ο καθένας τους πηγαίνει ως το τέλος.
Ο αριθμός δίπλα σε κάθε γραμμή είναι η απόσταση ανάμεσα στις δύο ιδιοσυγκρασίες στις μονάδες των κλιμάκων. Ψηλότερα δεν σημαίνει καλύτερα: κάθε πόλος έχει μια δύναμη και ένα κόστος, και σε αυτό το ζευγάρι φαίνονται και τα δύο.
Τρία μέτρα όπου αυτοί οι δύο σχεδόν συμπίπτουν. Είναι ασυνήθιστα πλατύ κοινό θεμέλιο, και γι αυτό ο συνδυασμός διαβάζεται ως κατανόηση χωρίς εξηγήσεις.
Μηδέν μονάδες διαφορά, και ψηλά και στις δύο πλευρές. Κανείς δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι κάτι ήταν σημαντικό, γιατί το ίδιο γεγονός μετακινεί και τους δύο εξίσου. Ολόκληρες κατηγορίες παραπόνων για λίγο νοιάξιμο δεν εμφανίζονται καθόλου εδώ.
Τρεις μονάδες διαφορά, και οι δύο πάνω από τη μέση. Οι συμφωνίες εδώ κρατούν χωρίς υπενθυμίσεις, και τα κοινά έργα φτάνουν στο τέλος και όχι στη μέση. Σημαίνει επίσης ότι κανείς τους δεν αφήνει μια διαφωνία, και αυτό αξίζει να το ξέρει κανείς από πριν.
Και οι δύο χρειάζονται χρόνο μετά από δύσκολη κουβέντα, οπότε κανείς δεν περιμένει τον άλλον να γυρίσει κάνοντας πως δεν έγινε τίποτα. Η κοινή κατανόηση εδώ είναι ότι τελείωσε το βράδυ, όχι το θέμα.
Τρία στενά σημεία, και τα τρία αφορούν τον ρυθμό και την έκθεση και όχι αυτό που νοιάζει και τους δύο.
Σαράντα έξι μονάδες διαφορά. Ο χολερικός θέλει να κλείσει το ερώτημα όσο είναι ανοιχτό, ο μελαγχολικός χρειάζεται τη νύχτα, και η απάντηση υπό πίεση δίνει είτε ένα βιαστικό ναι είτε ένα κλείσιμο. Μετά ο καθένας διαβάζει τον άλλον ως παράλογο, ενώ διαφέρει μόνο το πότε μπορεί να υπάρξει η απάντηση.
Τι βοηθά: Να χωρίζεται φωναχτά το επείγον από το σημαντικό. Ό,τι είναι πράγματι επείγον παίρνει γρήγορη απάντηση, όλα τα άλλα παίρνουν προθεσμία ως αύριο, και η αναβολή είναι συμφωνημένη αντί να ζητιέται κάθε φορά.
Ο χολερικός περνά από περισσότερες επαφές, συναντήσεις και κουβέντες από όσες αντέχει ο μελαγχολικός, και δεν βλέπει τη διαφορά επειδή το κόστος είναι αόρατο από εκείνη την πλευρά. Στη θέση του εμφανίζεται κάποιος που έχει αποτραβηχτεί σιωπηλά ως την Πέμπτη.
Τι βοηθά: Να κλείνεται η ανάκαμψη σαν ραντεβού αντί να στριμώχνεται στα κενά. Ένα προστατευμένο ήσυχο βράδυ την εβδομάδα κοστίζει λιγότερο από την εβδομάδα που έρχεται χωρίς αυτό.
Και οι δύο είναι επίμονοι και αντιδρούν ψηλά, οπότε κανείς δεν αφήνει μια διαφωνία. Η διαφορά είναι ότι ο ένας θέλει να την ανοίξει αμέσως και ο άλλος δεν έχει χωνέψει τον πρώτο γύρο, και έτσι μία κουβέντα γίνεται τρεις που πέφτουν η μία πάνω στην άλλη.
Τι βοηθά: Να ονομάζεται η ώρα επιστροφής πριν κλείσει η πρώτη κουβέντα. Αυτό το ζευγάρι δεν χρειάζεται να πειστεί να μην επιστρέψει σε ένα θέμα, μόνο να επιστρέψει σε μία συμφωνημένη στιγμή.
Τα ίδια επτά μέτρα συμπεριφέρονται αλλιώς στην εγγύτητα, στη δουλειά και στο σπίτι. Ακολουθούν πέντε ματιές σε ένα ζευγάρι.
διαφορά προς δουλειά
Η εγγύτητα είναι έντονη και αμοιβαία, γιατί και οι δύο νιώθουν τα γεγονότα σε παρόμοιο ύψος. Επιστρέφει το θέμα του τόνου: πάνω σε δύο χαμηλά κατώφλια μια κοφτερή φράση κοστίζει εδώ περισσότερο από κάθε άλλον συνδυασμό, και το ξέρουν και οι δύο από μέσα.
διαφορά προς δουλειά
Ένας από τους πιο δυνατούς εργασιακούς συνδυασμούς του μοντέλου. Ο ένας αποφασίζει και σπρώχνει, ο άλλος ελέγχει και τελειώνει, και οι δύο κρατούν το επίπεδο. Χρειάζονται χωριστές ζώνες, αφού δύο χαμηλά κατώφλια σε ένα ανοιχτό δωμάτιο αλληλοενισχύονται.
διαφορά προς δουλειά
Απαιτητικό σπιτικό με την καλή έννοια: και οι δύο βλέπουν τι δεν έγινε και στους δύο μετράει πώς κρατιούνται τα πράγματα. Το φορτίο είναι πραγματικό, και το μοίρασμα των περιοχών μετράει εδώ περισσότερο από τη συμφωνία στο πρότυπο, που είναι ήδη κοινό.
διαφορά προς δουλειά
Οι καβγάδες ανεβαίνουν γρήγορα και στις δύο πλευρές και κατεβαίνουν αργά και στις δύο. Εδώ τίποτα δεν λύνεται με αναμονή, οπότε η παύση πρέπει να συμφωνείται και όχι να λαμβάνεται, και ο τόνος ζυγίζει περισσότερο από το επιχείρημα.
διαφορά προς δουλειά
Τα όρια λέγονται καθαρά από τη μία πλευρά και υπερασπίζονται σιωπηλά από την άλλη. Η ρύθμιση που δουλεύει είναι: η μελαγχολική πλευρά λέει το όριο νωρίς, πριν περαστεί, και η χολερική το θεωρεί σταθερό μόλις ειπωθεί.
Ρόλοι που το μοντέλο περιμένει να έρθουν πιο εύκολα σε κάθε πλευρά όταν κανείς δεν συμφωνεί τίποτα. Αναφέρονται μόνο όσοι έχουν πραγματική διαφορά.
Η κατεύθυνση έρχεται από τη χολερική πλευρά, και το ζευγάρι κινείται γρήγορα χάρη σε αυτό. Μένει βιώσιμο όσο η απόφαση προτείνεται και δεν ανακοινώνεται, γιατί και η άλλη πλευρά είναι εξίσου δύσκολο να μετακινηθεί μόλις διαφωνήσει.
Από τους δύο, το πιο σταθερό φόντο το έχει ο χολερικός, και κανείς τους δεν είναι ψηλά σε αυτό το μέτρο. Στην πράξη σημαίνει ότι το ζευγάρι δεν πρέπει να σχεδιάζει τη δυσκολότερη εβδομάδα του υποθέτοντας ότι κάποιος θα απορροφήσει το χτύπημα.
Ο χολερικός γυρίζει νωρίτερα στο κανονικό, αν και όχι γρήγορα. Από κανέναν εδώ δεν πρέπει να ζητείται να το έχει ξεπεράσει με το πρόσταγμα, και η διαφορά μετριέται σε ώρες και όχι σε καλή θέληση.
Ο μελαγχολικός προσέχει πρώτος: τον τόνο, την ατμόσφαιρα, το ανείπωτο. Σε ένα ζευγάρι όπου και οι δύο αντιδρούν ψηλά, αυτή η πρώιμη προειδοποίηση ωφελεί και τους δύο, αρκεί να λέγεται φωναχτά και να μην εφαρμόζεται σιωπηλά.
Ο ρόλος δεν είναι βαθμίδα ούτε βαθμός. Αυτός που οδηγεί δεν είναι ανώτερος και αυτός που κρατά δεν είναι πιο αδύναμος: ένα ζευγάρι δουλεύει με μοίρασμα και όχι με υποταγή. Κάθε πραγματικό ζευγάρι μπορεί να αντιστρέψει συνειδητά αυτούς τους ρόλους, και πολλά το κάνουν.
Δύο ματιές, όχι δύο αλήθειες. Κάθε πλευρά περιγράφει αυτό που προσέχει πρώτο, και καμία περιγραφή δεν είναι γεγονός για τον άλλον άνθρωπο.
Γρήγορος, ικανός και χωρίς φόβο για δύσκολη κουβέντα, και μετά η εντύπωση κάποιου που αποφασίζει και για τους δύο. Αυτό που διαβάζεται ως πίεση είναι χαμηλή ανοχή σε ένα άλυτο ερώτημα και όχι επιθυμία επιβολής. Από κοντά, είναι η ίδια δύναμη που κουβαλά το ζευγάρι τις εβδομάδες που ο άλλος αποφασίζει.
ΧολερικόςΑκριβής, βαθύς και αξιόπιστος, και μετά η εντύπωση κάποιου που αργεί υπερβολικά και τα παίρνει όλα προσωπικά. Αυτό που διαβάζεται ως βραδύτητα είναι μια απάντηση που έρχεται αφού το θέμα σκεφτεί ως το τέλος. Από κοντά, είναι η ίδια προσοχή που πιάνει όσα προσπέρασε η γρήγορη πλευρά.
ΜελαγχολικόςΜαζεύτηκαν από τα στενά σημεία αυτού του ζευγαριού, όχι από γενική λίστα συμβουλών σχέσης.
Ελάχιστα είναι πράγματι επείγοντα. Το να ειπωθεί τι είναι τι μετατρέπει τις περισσότερες συγκρούσεις ρυθμού αυτού του ζευγαριού σε ζήτημα ημερολογίου.
Κανείς από τους δύο δεν αφήνει ένα θέμα, οπότε συμφωνήστε πότε επιστρέφει. Χωρίς ονομασμένη ώρα επιστρέφει στη χειρότερη στιγμή για τον έναν σας.
Καλύτερα να κλειστεί παρά να ελπίζει κανείς ότι θα εμφανιστεί. Πάνω σε δύο χαμηλά κατώφλια η ανάκαμψη δεν είναι πολυτέλεια και δεν χωράει στα κενά.
Μια κοφτερή φράση φτάνει και στους δύο σε πλήρες ύψος. Σε αυτό το ζευγάρι η διατύπωση μιας διαφωνίας κάνει περισσότερη ζημιά από την ίδια τη διαφωνία.
Δύο έντονοι άνθρωποι θα κάψουν ο ένας τον άλλον.
Μια ψηλή καμπύλη απόκρισης και στις δύο πλευρές σημαίνει επίσης ότι κανείς δεν χρειάζεται να πειστεί ότι κάτι μέτρησε. Ο μετρημένος κίνδυνος εδώ είναι ο ρυθμός και ο τόνος, όχι η ίδια η ένταση.
Ο πιο ευαίσθητος δεν αντέχει την πίεση του άλλου.
Η επιμονή σε αυτό το ζευγάρι είναι σχεδόν ίδια. Διαφέρει το πότε μπορεί να δοθεί η απάντηση, όχι πόσο σφιχτά θα κρατηθεί μετά.
Είναι το καλύτερο δυνατό ταίριασμα, αφού καταλαβαίνονται.
Είναι το λιγότερο απομακρυσμένο από τα έξι, που δεν είναι το ίδιο. Δύο χαμηλά κατώφλια σε ένα σπίτι αλληλοενισχύονται, και αυτό είναι πραγματικό κόστος της εγγύτητας.
Αν μαλώνουν συχνά, η σχέση πάει άσχημα.
Η συχνότητα των καβγάδων ακολουθεί το ύψος της αντίδρασης, που εδώ είναι ψηλό και στις δύο πλευρές. Πρόβλημα προμηνύει ένας καβγάς χωρίς συμφωνημένη στιγμή επιστροφής, όχι ο αριθμός τους.
Όλα τα παραπάνω περιγράφουν τυπικούς εκπροσώπους δύο ιδιοσυγκρασιών. Οι πραγματικοί άνθρωποι κουβαλούν μείγμα και όχι καθαρό τύπο, οπότε η χρήσιμη εκδοχή αυτής της σελίδας είναι εκείνη που χτίζεται από δύο αληθινά αποτελέσματα: οι δικές σας κλίμακες δίπλα στις κλίμακες του συντρόφου, με τις πραγματικές αποστάσεις αντί για τις τυπικές.
Σύγκριση δύο αποτελεσμάτωνΚαθένας δίνει το τεστ χωριστά και κρατά το δικό του αποτέλεσμα. Η σύγκριση δεν δημοσιεύεται πουθενά, και καθένας μπορεί να σταματήσει να τη μοιράζεται όποτε θέλει.
Οι σελίδες ιδιοσυγκρασίας περιγράφουν καθεμιά από τις δύο ολόκληρη. Η σελίδα του μείγματος αφορά έναν άνθρωπο που κουβαλά και τις δύο δυνάμεις, και αυτό είναι άλλο ερώτημα.
Πλήρες πορτρέτο, μαζί με το γιατί η ώθηση δεν είναι θυμός.
Πλήρες πορτρέτο, μαζί με το γιατί το βάθος δεν είναι θλίψη.
Για έναν άνθρωπο στον οποίο ζουν και οι δύο δυνάμεις, όχι για δύο ανθρώπους.
Η ίδια πίεση απέναντι σε ρυθμό που δεν αλλάζει.
Το ίδιο χαμηλό κατώφλι απέναντι σε πολύ πιο ήρεμη απόκριση.
Κατά το μοντέλο αυτός είναι ο λιγότερο απομακρυσμένος από τους έξι συνδυασμούς: ίδιο ύψος απόκρισης, σχεδόν ίδια επιμονή, και η μέση διαφορά στα επτά μέτρα η μικρότερη του συνόλου. Η δουλειά βρίσκεται στον ρυθμό και στο πόση παρέα χωράει μια εβδομάδα, που είναι ζήτημα ημερολογίου και όχι διαφορά αξιών.
Επειδή και οι δύο καμπύλες απόκρισης ανεβαίνουν ψηλά, οπότε το ίδιο γεγονός μετακινεί και τους δύο μακριά. Κανείς εδώ δεν χρειάζεται να πειστεί ότι μια σπασμένη συμφωνία μέτρησε. Η ένταση είναι αμοιβαία και δεν είναι σημάδι σχέσης που καταρρέει, εκείνο που μετράει είναι αν η κουβέντα έχει συμφωνημένη στιγμή επιστροφής.
Τα μέτρα του ρυθμού διαφέρουν κατά περίπου σαράντα έξι μονάδες. Στην πιο αργή πλευρά η απάντηση υπάρχει μόνο αφού το ερώτημα σκεφτεί ως το τέλος, οπότε η πίεση δίνει είτε βιαστικό ναι είτε σιωπή. Η συμφωνία για το ποια ζητήματα είναι πράγματι επείγοντα αφαιρεί το μεγαλύτερο μέρος αυτής της τριβής.
Είναι ένα από τα δυνατότερα εργασιακά ζευγάρια του μοντέλου: ο ένας αποφασίζει και σπρώχνει, ο άλλος ελέγχει και τελειώνει, και οι δύο κρατούν το επίπεδο και τις δεσμεύσεις τους. Ο όρος είναι χωριστές ζώνες δουλειάς, γιατί δύο χαμηλά κατώφλια στον θόρυβο και τη διακοπή αλληλοενισχύονται σε ένα δωμάτιο.
Όχι. Η ιδιοσυγκρασία περιγράφει πόσο γρήγορα κάποιος αντιδρά, συνέρχεται και κουράζεται, όχι τι εκτιμά, τι έχει ζήσει ή πώς έμαθε να μαλώνει. Εξηγεί ένα πραγματικό κομμάτι της καθημερινής τριβής και τίποτα παραπάνω, γι αυτό αυτή η σελίδα ονομάζει σημεία προς συμφωνία και όχι εκβάσεις.
Η σελίδα παραπάνω είναι γραμμένη για ιδιοσυγκρασίες. Ένα πραγματικό ζευγάρι αποτελείται από δύο ανθρώπους, και μετρούν οι δικές του αποστάσεις. Το τεστ διαρκεί περίπου είκοσι λεπτά και δίνει στον καθένα έναν τύπο των τεσσάρων ιδιοσυγκρασιών.
Να δοθεί το τεστ