Ένα τεστ ιδιοσυγκρασίας αξίζει ακριβώς όσο η μέθοδος πίσω του. Ορίστε λοιπόν η δική μας ολόκληρη: από πού ήρθαν οι τέσσερις τύποι, τι στηρίζει η σημερινή έρευνα και τι όχι, πώς οι απαντήσεις σου γίνονται οκτώ κλίμακες, δύο άξονες και τέσσερα ποσοστά, και πού σταματάει το εργαλείο μας.
Οι τέσσερις τύποι είναι παλιοί και η αρχική τους εξήγηση ήταν λάθος. Μετράνε και τα δύο μισά της φράσης, οπότε ορίστε η σύντομη ιστορία χωρίς ευλάβεια.
Στην ιπποκρατική παράδοση και αργότερα στον Γαληνό, η υγεία και ο χαρακτήρας εξηγούνταν με τέσσερις χυμούς του σώματος και ο χαρακτήρας προέκυπτε από το μείγμα τους. Η ίδια η λέξη σημαίνει μείγμα, και αυτό είναι το μόνο κομμάτι της ιδέας που έμεινε.
Ο Καντ, στις παραδόσεις ανθρωπολογίας που τυπώθηκαν το 1798, κράτησε τα τέσσερα ονόματα αλλά τα περιέγραψε ως σταθερούς τρόπους να αισθάνεται και να δρα κανείς, όχι ως υγρά. Οι τέσσερις τύποι έγιναν σιωπηλά περιγραφή συμπεριφοράς.
Ο Βουντ έκανε το αποφασιστικό βήμα: τοποθέτησε τους ίδιους τέσσερις τύπους σε δύο διαστάσεις, την ένταση της συναισθηματικής αντίδρασης και την ταχύτητα με την οποία αλλάζουν οι καταστάσεις. Αυτή η δομή στέκει ακόμη και γι' αυτό το μοντέλο μας έχει δύο άξονες.
Οι εργασίες του Παβλόφ για τις ιδιότητες του νευρικού συστήματος, τη δύναμη, την ισορροπία και την ευκινησία, έδωσαν ξανά φυσιολογική ανάγνωση στους τέσσερις τύπους, και σε αρκετές χώρες έτσι διδάσκεται ακόμη το θέμα στο σχολείο. Ονομάζουμε αυτή την παράδοση και δεν παίρνουμε τα ερωτηματολόγιά της.
Ως φυσιολογία, η θεωρία των τεσσάρων χυμών είναι νεκρή εδώ και πολύ καιρό. Αυτό που επέζησε είναι η παρατήρηση από κάτω: οι άνθρωποι διαφέρουν σταθερά και από νωρίς στην ένταση και την ταχύτητα των αντιδράσεών τους. Χτίζουμε πάνω στην παρατήρηση, όχι πάνω στην εξήγηση. Stelmack and Stalikas, 1991
Τέσσερα ευρήματα της έρευνας πάνω στα οποία στηρίζεται το εργαλείο μας. Καθένα μιλά για το θέμα γενικά και κανένα δεν λέει ότι το δικό μας τεστ έχει επικυρωθεί. Γι' αυτή τη διαφορά μιλά η δέκατη ενότητα.
Τα βρέφη διαφέρουν στο πόσο έντονα και πόσο γρήγορα απαντούν σε ό,τι είναι άγνωστο, αυτές οι διαφορές μετριούνται στα πρώτα χρόνια και προβλέπουν συμπεριφορά χρόνια αργότερα. Από εκεί βγαίνει η ιδέα μιας έμφυτης δυναμικής.
Kagan et al., 1988Μια μετανάλυση μελετών σε δίδυμα και οικογένειες τοποθετεί την κληρονομησιμότητα των χαρακτηριστικών γύρω στο σαράντα τοις εκατό. Κληρονομικό δεν σημαίνει καθηλωμένο: ο ίδιος αριθμός λέει ότι το μεγαλύτερο μέρος της διακύμανσης έρχεται από αλλού.
Vukasović and Bratko, 2015Η σταθερότητα της σειράς, δηλαδή αν το ίδιο άτομο μένει πάνω ή κάτω από τους άλλους, μεγαλώνει με την ηλικία και φαίνεται ήδη στην παιδική ηλικία. Τα μέσα επίπεδα συνεχίζουν να μετακινούνται σε όλη τη ζωή, οπότε ένα αποτέλεσμα είναι στιγμιότυπο μιας σταθερής τάσης, όχι απόφαση.
Roberts and DelVecchio, 2000Στην τυπική και δυναμική παράδοση, το πεδίο καλύπτει ενέργεια, ρυθμό, ένταση αντίδρασης, αντοχή και συγγενείς ιδιότητες: τον τρόπο της συμπεριφοράς, όχι το περιεχόμενο, τις αξίες ή τους στόχους. Οι οκτώ κλίμακές μας είναι γραμμένες σε αυτή τη γλώσσα.
Strelau, 1996Τι δεν αποδεικνύει τίποτα από αυτά: ότι η ανθρωπότητα έρχεται σε ακριβώς τέσσερα είδη. Τα δεδομένα στηρίζουν μετρήσιμες, εν μέρει κληρονομικές και αρκετά σταθερές διαφορές στη δυναμική της συμπεριφοράς. Οι τέσσερις τύποι είναι ένας ευανάγνωστος χάρτης πάνω σε αυτές τις διαφορές, και τον χρησιμοποιούμε ως χάρτη, όχι ως ανακάλυψη.
Όλα όσα βλέπεις στο αποτέλεσμα υπολογίζονται από αυτούς τους οκτώ αριθμούς. Κάθε κλίμακα έχει 20 προτάσεις, οι μισές περίπου διατυπωμένες αντίστροφα, οπότε το να συμφωνείς με όλα δεν οδηγεί πουθενά. Και τα δύο άκρα κάθε κλίμακας είναι φυσιολογικά: ψηλά δεν σημαίνει καλύτερα.
Πόση δραστηριότητα σου ζητά μια μέρα και πόσο κρατάς αυτό το επίπεδο.
Πόσο αναζητάς επαφή με ανθρώπους και πόση ενέργεια σου κοστίζει αυτή η επαφή.
Η ταχύτητα του λόγου, της κίνησης και της αλλαγής από το ένα στο άλλο.
Πόσο εύκολα αλλάζεις σχέδια, συνήθειες και τον γνωστό τρόπο να γίνεται κάτι.
Πόσο γρήγορα και πόσο δυνατά ξεκινά ένα συναίσθημα όταν κάτι συμβαίνει.
Πόσο γρήγορα επιστρέφεις στη συνηθισμένη σου κατάσταση μετά από δύσκολο διάστημα.
Το επίπεδο θορύβου, φωτός, τόνου ή λεπτομέρειας από το οποίο αρχίζεις να αντιδράς.
Πόσο κρατάς την προσπάθεια σε ένα έργο όταν πάψει να έχει ενδιαφέρον.
Δύο από τις οκτώ, η Ευελιξία και η Επιμονή, μένουν εκτός των αξόνων επίτηδες. Χρωματίζουν ένα προφίλ περισσότερο από όσο ορίζουν τη θέση του στον χάρτη, και ανακατεμένες στους άξονες θα θόλωναν ακριβώς αυτό για το οποίο υπάρχουν οι άξονες.
Τέσσερα βήματα και κανένα άλλο. Αν θέλεις να ελέγξεις την αριθμητική στο χαρτί, εδώ υπάρχει ό,τι χρειάζεται.
166 προτάσεις σε πεντάβαθμη κλίμακα συμφωνίας. Τίποτα δεν παραλείπεται και καμία απάντηση δεν ζυγίζει περισσότερο από άλλη.
Κάθε κλίμακα δίνει ακατέργαστο άθροισμα από 20 έως 100, οι αντίστροφες προτάσεις γυρίζουν πρώτα. Το άθροισμα γίνεται θέση: pct = (άθροισμα - 20) / 80 * 100.
Η Ενεργοποίηση είναι ο μέσος όρος Ενέργειας, Κοινωνικότητας και Ρυθμού. Η Σταθερότητα είναι ο μέσος όρος της Επαναφοράς και των αντεστραμμένων Αντίδρασης και Ευαισθησίας. Και οι δύο πέφτουν στο ίδιο πεδίο από 0 έως 100.
Κάθε τύπος παίρνει το γινόμενο των δύο συνθηκών του: ο αιματώδης είναι ενεργοποίηση επί σταθερότητα, ο χολερικός ενεργοποίηση επί το αντίθετο της σταθερότητας, ο φλεγματικός και ο μελαγχολικός παίρνουν το κατοπτρικό ζεύγος. Τα τέσσερα γινόμενα φέρνονται σε άθροισμα 100.
Σε σύμβολα, με A την ενεργοποίηση και S τη σταθερότητα, και τα δύο από 0 έως 100: w(αιματώδης) = A x S, w(χολερικός) = A x (100 - S), w(φλεγματικός) = (100 - A) x S, w(μελαγχολικός) = (100 - A) x (100 - S). Τα τέσσερα βάρη κανονικοποιούνται στο 100 και στρογγυλοποιούνται ώστε τα ποσοστά να βγαίνουν πάντα ακριβώς.
Ανάμεσα σε αυτά τα βήματα δεν υπάρχει σημείο όπου αποφασίζει άνθρωπος. Οι ίδιες απαντήσεις δίνουν πάντα το ίδιο αποτέλεσμα, ο σύνδεσμός σου μεταφέρει τα ακατέργαστα αθροίσματα και όχι τα συμπεράσματα, και ένας παλιός σύνδεσμος συνεχίζει να δουλεύει ακόμη κι αν αργότερα ρυθμίσουμε ένα κατώφλι.
Ένα μοντέλο με δύο άξονες δεν βγάζει κάθε συνδυασμό που περιμένει ο κόσμος, και το να προσποιείσαι το αντίθετο θα ήταν το πρώτο σημείο για ζαβολιά. Ορίστε λοιπόν η συνέπεια, ειπωμένη ευθέως.
Οριζόντια: Ενεργοποίηση. Κάθετα: Σταθερότητα.
Ο αιματώδης και ο μελαγχολικός βρίσκονται σε αντίθετες γωνίες του πεδίου: ο ένας είναι υψηλή ενεργοποίηση με υψηλή σταθερότητα, ο άλλος χαμηλή με χαμηλή. Για να είναι κάποιος έντονα και τα δύο, θα έπρεπε να στέκεται και στις δύο πλευρές και των δύο αξόνων ταυτόχρονα. Η αριθμητική λέει το ίδιο: ο αιματώδης περνά τον χολερικό ακριβώς όταν η σταθερότητα είναι πάνω από τη μέση, και ο μελαγχολικός περνά τον φλεγματικό ακριβώς όταν είναι κάτω. Αυτές οι συνθήκες δεν ισχύουν μαζί, άρα αν τον τύπο σου τον ανοίγει ο αιματώδης, ο μελαγχολικός δεν είναι ποτέ δεύτερος.
Μένουν τέσσερις καθαροί τύποι, οκτώ γειτονικά ζεύγη σε σταθερή σειρά και ένα ισορροπημένο προφίλ για όσους στέκονται κοντά στο κέντρο. Δεκατρείς ταυτότητες, όλες εφικτές και καμία επινοημένη για να μακρύνει η λίστα. Ένα προφίλ είναι καθαρό όταν ο πρώτος τύπος προηγείται του δεύτερου κατά τουλάχιστον 14 μονάδες, και ισορροπημένο όταν η απόσταση από το κέντρο είναι μικρότερη από 7 μονάδες.
Τα δεκατρία προφίλΤα επίπεδα είναι το σημείο όπου τα τεστ αρχίζουν να λένε ψέματα χαμηλόφωνα, οπότε να τι σημαίνουν οι ετικέτες μας και τι δεν σημαίνουν.
Το κάτω άκρο της κλίμακας όπως την ορίζει αυτό το τεστ. Περιγράφει έναν πόλο, όχι έλλειψη, και οι δύο πόλοι έχουν το κόστος τους και το πλεονέκτημά τους.
Η πιο πλατιά ζώνη και το πιο συνηθισμένο σημείο. Μια μεσαία τιμή λέει ότι η ιδιότητα δεν ξεχωρίζει προς καμία κατεύθυνση, κι αυτό είναι πληροφορία, όχι απάντηση που λείπει.
Το πάνω άκρο της ίδιας κλίμακας. Λέει ότι η ιδιότητα είναι έντονη και δεν λέει τίποτα για το αν αυτό είναι καλό.
Αυτές οι θέσεις μετριούνται ως προς την κλίμακα αυτού του τεστ, όχι ως προς έναν πληθυσμό. Δεν δείχνουμε εκατοστημόρια και δεν θα τα δείξουμε ώσπου να υπάρχουν αρκετές ολοκληρωμένες και ελεγμένες συμπληρώσεις για να φτιαχτούν νόρμες με ειλικρίνεια. Όταν υπάρξουν, το κείμενο στο αποτέλεσμα θα αλλάξει και θα λέει ακριβώς με ποιους συγκρίνεσαι: ανθρώπους ίδιας ηλικίας και φύλου που έκαναν αυτό το τεστ, όχι με την ανθρωπότητα.
Έξι από τις 166 προτάσεις δεν βαθμολογούνται. Υπάρχουν για να φανεί αν ένα σύνολο απαντήσεων διαβάζεται καθόλου.
Μερικές προτάσεις έχουν προφανή αναμενόμενη απάντηση. Να χάσεις μία είναι συνηθισμένη αφηρημάδα, να χάσεις αρκετές σημαίνει ότι το ερωτηματολόγιο κλικαριζόταν αντί να διαβάζεται.
Κάποιες προτάσεις έρχονται σε ζεύγη που λένε το ίδιο με άλλα λόγια ή ακριβώς το αντίθετο. Απαντήσεις που αντιφάσκουν με μεγάλη απόσταση μετράνε ως αποτυχία αυτού του ζεύγους.
Δύο ή περισσότερες αποτυχίες σηκώνουν ένδειξη αξιοπιστίας. Το αποτέλεσμά σου ανοίγει ούτως ή άλλως ολόκληρο, η ένδειξη στέκεται δίπλα του με απλά λόγια, και στην πληρωμένη ανάλυση λέγεται να μη χτίζει σίγουρα συμπεράσματα πάνω σε ασταθή δεδομένα.
Δεν αποκλείουμε κανέναν και δεν κρύβουμε την ένδειξη από αυτόν που αφορά. Επίσης δεν κρατάμε τις μεμονωμένες απαντήσεις σου ως δημόσια εγγραφή: από τον φυλλομετρητή, μέσα σε έναν σύνδεσμο, φεύγουν τα οκτώ ακατέργαστα αθροίσματα, η ένδειξη και ένα ψηφίο ελέγχου.
Τι κρατάμε και για πόσοΠέντε πράγματα, γραμμένα ώστε να μη χρειάζεται κανείς να μαντεύει πού τελειώνουν οι ισχυρισμοί μας.
Αυτό δεν είναι κλινικό εργαλείο και καμία κλίμακά μας δεν είναι σύμπτωμα. Είναι εργαλείο αυτογνωσίας, όχι ιατρική ή ψυχολογική διάγνωση, και μια πληρωμένη αναφορά από εμάς επίσης δεν είναι.
Περιγράφει το περιβάλλον που σου κοστίζει λιγότερη ενέργεια, όχι τη θέση που πρέπει να πάρεις. Κάθε τεστ που μοιράζει επαγγέλματα με βάση τέσσερις τύπους πουλά μια βεβαιότητα που δεν έχει.
Μια ποσοτική ανασκόπηση ταξομετρικών μελετών βρήκε ότι οι διαφορές της προσωπικότητας είναι σχεδόν πάντα συνεχείς και όχι κατηγορικές. Τα τέσσερα ονόματά μας είναι περιοχές ενός συνεχούς πεδίου, γι' αυτό το αποτέλεσμά σου είναι τύπος με ποσοστά και όχι ταμπέλα.
Haslam et al., 2012Οι άνθρωποι δέχονται αόριστες και κολακευτικές περιγραφές ως προσωπικά αληθινές, κάτι που δείχτηκε σε αίθουσα διδασκαλίας ήδη το 1949 και επαναλήφθηκε έκτοτε. Γι' αυτό το κείμενό μας είναι δεμένο με τους αριθμούς σου και γι' αυτό λέμε ποιες κλίμακες έβγαλαν κάθε φράση.
Forer, 1949Η αυτοαναφορά πετυχαίνει στα εσωτερικά και στα καλά ορατά χαρακτηριστικά και αδυνατίζει ακριβώς σε εκείνα που οι φίλοι σου κρίνουν καλύτερα από σένα. Αυτό το όριο ισχύει για κάθε εργαλείο αυτοαναφοράς, και για το δικό μας.
Vazire, 2010Η ειλικρινής θέση ενός νέου εργαλείου δεν είναι η δήλωση ότι έχει επικυρωθεί. Είναι μια λίστα: τι έγινε, τι λείπει και τι θα δημοσιευτεί.
Η δεξαμενή προτάσεων γράφτηκε με ρητούς κανόνες, με αντίστροφες προτάσεις σε κάθε κλίμακα και χωρίς διπλές ερωτήσεις. Ο τύπος δοκιμάστηκε σε 100000 προσομοιωμένα σύνολα απαντήσεων: το προφίλ αντέχει μικρές αλλαγές απαντήσεων περίπου στο 96 τοις εκατό των περιπτώσεων, και η αλλαγή δύο απαντήσεων δεν μετακίνησε ποτέ ένα προφίλ πιο μακριά από το γειτονικό.
Δεν έχουμε νόρμες πληθυσμού, ούτε δημοσιευμένους δείκτες εσωτερικής συνέπειας, ούτε μελέτη εξωτερικής εγκυρότητας. Η εσωτερική συνέπεια θα αναφερθεί ανά κλίμακα με τον κλασικό δείκτη μόλις μαζευτούν αρκετές έγκυρες συμπληρώσεις, και θα αναφερθεί όποιοι κι αν είναι οι αριθμοί.
Μόνο παράγωγα στοιχεία: πίνακες νορμών, δείκτες αξιοπιστίας, σχέσεις μεταξύ κλιμάκων. Ποτέ μεμονωμένες συμπληρώσεις και ποτέ δεδομένα από τα οποία αναγνωρίζεται πρόσωπο. Στους αριθμούς μπαίνουν μόνο συνεδρίες που περνούν τους ελέγχους εγκυρότητας.
Αν ένα ανταγωνιστικό τεστ δηλώνει την ακρίβειά του με ένα μόνο ποσοστό, ο αριθμός αυτός είτε μιλά για κάτι άλλο είτε για τίποτα. Για τέτοια εργαλεία δεν υπάρχει τέτοιο μέγεθος, και δεν θα το εφεύρουμε για το δικό μας. Cronbach, 1951
Κάθε παραπομπή εδώ είναι πραγματική δημοσίευση και κάθε σύνδεσμος είναι ένα DOI που οδηγεί σε αυτήν. Καθεμιά στηρίζει μια συγκεκριμένη πρόταση αυτής της σελίδας και καμία δεν λέει τίποτα για το τεστ μας.
Stelmack, R. M., Stalikas, A. (1991). Galen and the humour theory of temperament. Personality and Individual Differences.
Η ιστορία των τεσσάρων τύπων και της φυσιολογίας που εγκαταλείφθηκε.
10.1016/0191-8869(91)90111-NΆνοιγμα εργασίαςKagan, J., Reznick, J. S., Snidman, N. (1988). Biological bases of childhood shyness. Science.
Οι διαφορές στην αντίδραση στο άγνωστο μετριούνται νωρίς και παραμένουν.
10.1126/science.3353713Άνοιγμα εργασίαςRothbart, M. K. (2007). Temperament, development, and personality. Current Directions in Psychological Science.
Πώς ορίζει η σημερινή έρευνα το πεδίο και πώς συνδέεται με την προσωπικότητα.
10.1111/j.1467-8721.2007.00505.xΆνοιγμα εργασίαςZentner, M., Bates, J. E. (2008). Child temperament: an integrative review of concepts, research programs, and measures. International Journal of Developmental Science.
Ανασκόπηση του τι ονομάζουν διαφορετικά ερευνητικά προγράμματα με τον ίδιο όρο.
10.3233/DEV-2008-21203Άνοιγμα εργασίαςStrelau, J. (1996). The regulative theory of temperament: current status. Personality and Individual Differences.
Η τυπική και δυναμική γλώσσα στην οποία είναι γραμμένες οι οκτώ κλίμακές μας.
10.1016/0191-8869(95)00159-XΆνοιγμα εργασίαςTrofimova, I., Robbins, T. W. (2016). Temperament and arousal systems: a new synthesis of differential psychology and functional neurochemistry. Neuroscience & Biobehavioral Reviews.
Γιατί ενέργεια, ρυθμός και αντοχή αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές ιδιότητες.
10.1016/j.neubiorev.2016.03.008Άνοιγμα εργασίαςVukasović, T., Bratko, D. (2015). Heritability of personality: a meta-analysis of behavior genetic studies. Psychological Bulletin.
Ο αριθμός κληρονομησιμότητας γύρω στο σαράντα τοις εκατό της τρίτης ενότητας.
10.1037/bul0000017Άνοιγμα εργασίαςRoberts, B. W., DelVecchio, W. F. (2000). The rank-order consistency of personality traits from childhood to old age: a quantitative review of longitudinal studies. Psychological Bulletin.
Η σταθερότητα της σχετικής θέσης μέσα στη ζωή και τα όριά της.
10.1037/0033-2909.126.1.3Άνοιγμα εργασίαςCaspi, A., Roberts, B. W., Shiner, R. L. (2005). Personality development: stability and change. Annual Review of Psychology.
Τα μέσα επίπεδα συνεχίζουν να μετακινούνται με την ηλικία, γι' αυτό ένα αποτέλεσμα είναι στιγμιότυπο.
10.1146/annurev.psych.55.090902.141913Άνοιγμα εργασίαςDigman, J. M. (1997). Higher-order factors of the Big Five. Journal of Personality and Social Psychology.
Ένδειξη ότι τα ευρέα χαρακτηριστικά ομαδοποιούνται σε δύο παράγοντες ανώτερης τάξης, όπως οι άξονές μας.
10.1037/0022-3514.73.6.1246Άνοιγμα εργασίαςDeYoung, C. G. (2006). Higher-order factors of the Big Five in a multi-informant sample. Journal of Personality and Social Psychology.
Η ίδια δομή δύο παραγόντων επιβεβαιωμένη με κρίσεις άλλων ανθρώπων.
10.1037/0022-3514.91.6.1138Άνοιγμα εργασίαςHaslam, N., Holland, E., Kuppens, P. (2012). Categories versus dimensions in personality and psychopathology: a quantitative review of taxometric research. Psychological Medicine.
Οι διαφορές της προσωπικότητας είναι συνεχείς, γι' αυτό δίνουμε ποσοστά.
10.1017/S0033291711001966Άνοιγμα εργασίαςGerlach, M., Farb, B., Revelle, W., Nunes Amaral, L. A. (2018). A robust data-driven approach identifies four personality types across four large data sets. Nature Human Behaviour.
Οι τύποι που βρίσκονται στα δεδομένα είναι πυκνές περιοχές, όχι κουτιά.
10.1038/s41562-018-0419-zΆνοιγμα εργασίαςForer, B. R. (1949). The fallacy of personal validation: a classroom demonstration of gullibility. The Journal of Abnormal and Social Psychology.
Γιατί μια περιγραφή μπορεί να ακούγεται σωστή και να μη σημαίνει τίποτα.
10.1037/h0059240Άνοιγμα εργασίαςVazire, S. (2010). Who knows what about a person? The self-other knowledge asymmetry (SOKA) model. Journal of Personality and Social Psychology.
Ποια χαρακτηριστικά διαβάζει καλά η αυτοαναφορά και ποια βλέπουν καλύτερα οι άλλοι.
10.1037/a0017908Άνοιγμα εργασίαςCronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika.
Ο κλασικός δείκτης εσωτερικής συνέπειας που θα αναφέρουμε ανά κλίμακα.
10.1007/BF02310555Άνοιγμα εργασίαςΔύο πράγματα που αυτή η λίστα δεν είναι. Δεν είναι έγκριση: κανείς από αυτούς τους συγγραφείς δεν γνωρίζει το έργο. Και δεν είναι διακοσμητική βιβλιογραφία: αν μια πηγή έπαυε να στηρίζει μια πρόταση της σελίδας, θα έφευγε από εδώ.
Το κείμενο ενημερώθηκε:
Ως θεωρία των χυμών του σώματος όχι, και δεν είναι εδώ και αιώνες. Ως τρόπος περιγραφής διαφορών στην ενέργεια, την ταχύτητα και την ένταση της συμπεριφοράς, οι παρατηρήσεις στη βάση της μελετώνται σοβαρά και αντέχουν. Χρησιμοποιούμε τα τέσσερα ονόματα ως ευανάγνωστο χάρτη πάνω σε οκτώ μετρημένες κλίμακες και δεν ισχυριζόμαστε παραπάνω.
Και τα δύο, με ακριβή έννοια. Μελέτες σε δίδυμα και οικογένειες τοποθετούν την κληρονομησιμότητα γύρω στο σαράντα τοις εκατό, και η σχετική θέση μένει αρκετά σταθερή για χρόνια. Τα μέσα επίπεδα όμως μετακινούνται με την ηλικία και τις συνθήκες. Ένα αποτέλεσμα περιγράφει σταθερή τάση, όχι παγωμένο χαρακτηριστικό, και είναι στιγμιότυπο του σήμερα.
Ναι, και δεν είναι ελάττωμα μόνο αυτού του τεστ: ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς μετρά ό,τι δηλώνεις. Οι προτάσεις ελέγχου πιάνουν την απρόσεκτη ή αντιφατική συμπλήρωση, και η προσομοίωση δείχνει ότι μικρές ειλικρινείς διαφορές σπάνια μετακινούν το προφίλ πιο μακριά από το γειτονικό.
Τα εκατοστημόρια θέλουν νόρμες και οι νόρμες θέλουν μεγάλο και φιλτραρισμένο δείγμα. Μέχρι να υπάρχει, κάθε επίπεδο λέγεται ως προς την κλίμακα αυτού του τεστ, και το κείμενο το δηλώνει. Ένας μοναδικός αριθμός ακρίβειας δεν υπάρχει καθόλου για τέτοια εργαλεία, οπότε όποιος τον δείχνει περιγράφει κάτι άλλο.
Όχι. Και οι 166 προτάσεις γράφτηκαν για αυτό το τεστ με δικούς μας κανόνες, και κανένα προστατευμένο εργαλείο δεν αναπαράγεται, μεταφράζεται ή προσαρμόζεται μέσα σε αυτό. Η κλασική παράδοση αναφέρεται σε αυτή τη σελίδα ως ιστορία και πλαίσιο, που είναι και αυτό που είναι.
Η μέθοδος παραπάνω είναι ίδια για όλους. Αυτό που βγάζει δεν είναι: οκτώ κλίμακες, δύο άξονες και ένας τύπος που ανήκει σε έναν άνθρωπο. Θέλει περίπου είκοσι λεπτά και το αποτέλεσμα δεν κοστίζει τίποτα.
Κάνε το τεστ