Een temperamenttest is precies zoveel waard als de methode erachter. Hier is die van ons in zijn geheel: waar de vier typen vandaan komen, wat het huidige onderzoek wel en niet ondersteunt, hoe jouw antwoorden acht schalen, twee assen en vier percentages worden, en waar ons instrument ophoudt.
De vier typen zijn oud en hun oorspronkelijke verklaring was onjuist. Beide helften van die zin tellen, dus hier de korte geschiedenis zonder eerbied.
In de hippocratische traditie en later bij Galenus werden gezondheid en karakter verklaard uit vier lichaamssappen, en het karakter kwam voort uit hun mengsel. Het woord temperament betekent juist mengsel, en dat is het enige deel van het idee dat overbleef.
Kant hield in zijn in 1798 verschenen antropologie de vier namen aan, maar beschreef ze als vaste manieren van voelen en handelen, niet als vloeistoffen. De vier typen werden stilletjes een beschrijving van gedrag in plaats van fysiologie.
Wundt zette de beslissende stap: hij plaatste diezelfde vier typen op twee dimensies, de kracht van de emotionele reactie en de snelheid waarmee toestanden wisselen. Die structuur staat nog overeind en daarom heeft ons model twee assen.
Pavlovs werk over de eigenschappen van het zenuwstelsel, kracht, evenwicht en beweeglijkheid, gaf de vier typen weer een fysiologische lezing, en in verschillende landen wordt temperament op school nog zo onderwezen. Wij benoemen die traditie en nemen haar instrumenten niet over.
Als fysiologie is de leer van de vier sappen al lang dood. Wat overleefde is de waarneming eronder: mensen verschillen duurzaam en van jongs af aan in de sterkte en de snelheid van hun reacties. Wij bouwen op de waarneming, niet op de verklaring. Stelmack and Stalikas, 1991
Vier bevindingen uit temperamentonderzoek waarop ons instrument leunt. Elke bevinding gaat over temperament in het algemeen en geen enkele beweert dat onze test gevalideerd is. Over dat verschil gaat sectie tien.
Baby's verschillen in hoe sterk en hoe snel zij op het onbekende reageren, die verschillen zijn in de eerste levensjaren meetbaar en voorspellen gedrag jaren later. Daar komt het idee van temperament als aangeboren dynamiek vandaan.
Kagan et al., 1988Een meta-analyse van tweeling- en familiestudies zet de erfelijkheid van persoonlijkheidstrekken op ongeveer veertig procent. Erfelijk betekent niet vastgezet: hetzelfde getal zegt dat het grootste deel van de variatie ergens anders vandaan komt.
Vukasović and Bratko, 2015De rangorde-stabiliteit, dus of dezelfde persoon boven of onder anderen blijft, groeit met de leeftijd en is al in de kindertijd duidelijk. De gemiddelde niveaus blijven een leven lang schuiven, dus een uitslag is een momentopname van een stabiele neiging en geen vonnis.
Roberts and DelVecchio, 2000In de formeel-dynamische traditie omvat temperament energie, tempo, reactiviteit, uithoudingsvermogen en verwante eigenschappen: de manier van gedrag, niet de inhoud, de waarden of de doelen. Onze acht schalen zijn in die taal geschreven.
Strelau, 1996Wat dit alles niet bewijst: dat de mensheid in precies vier soorten komt. De gegevens ondersteunen meetbare, deels erfelijke en tamelijk stabiele verschillen in de dynamiek van gedrag. De vier temperamenten zijn een leesbare kaart over die verschillen heen, en we gebruiken ze als kaart, niet als ontdekking.
Alles in je uitslag wordt uit deze acht getallen berekend. Elke schaal telt 20 uitspraken, ongeveer de helft omgekeerd geformuleerd, dus overal ja op zeggen levert niets op. Beide uiteinden van elke schaal zijn normaal: hoog is niet beter.
Hoeveel activiteit een dag van je vraagt en hoe lang je dat niveau volhoudt.
Hoezeer je contact met mensen zoekt en hoeveel energie dat contact kost.
De snelheid van spreken, bewegen en overstappen van het ene naar het andere.
Hoe makkelijk je plannen, routines en de gewone manier van doen verandert.
Hoe snel en hoe sterk een gevoel op gang komt wanneer er iets gebeurt.
Hoe snel je na een zware episode terugkeert naar je gewone toestand.
Het niveau van geluid, licht, toon of detail waarbij je überhaupt begint te reageren.
Hoe lang je de inspanning op één taak volhoudt als die niet meer boeit.
Twee van de acht, Flexibiliteit en Volharding, blijven bewust buiten de assen. Ze kleuren een profiel meer dan dat ze de plaats op de kaart bepalen, en in de assen gemengd zouden ze juist vertroebelen waarvoor de assen bestaan.
Vier stappen en geen andere. Wil je het rekenwerk op papier nalopen, dan staat hier alles wat je nodig hebt.
166 uitspraken op een vijfpunts instemmingsschaal. Er wordt niets overgeslagen en geen antwoord weegt zwaarder dan een ander.
Elke schaal geeft een ruwe som van 20 tot 100, omgekeerde uitspraken worden eerst gedraaid. De som wordt een positie: pct = (som - 20) / 80 * 100.
Activatie is het gemiddelde van Energie, Contactbehoefte en Tempo. Stabiliteit is het gemiddelde van Herstel en van omgekeerde Reactiviteit en Gevoeligheid. Beide komen op hetzelfde veld van 0 tot 100.
Elk temperament krijgt het product van zijn twee voorwaarden: sanguinisch is activatie maal stabiliteit, cholerisch is activatie maal het tegendeel van stabiliteit, flegmatisch en melancholisch nemen het spiegelpaar. De vier producten worden op een som van 100 gebracht.
In symbolen, met A voor activatie en S voor stabiliteit, beide van 0 tot 100: w(sanguinisch) = A x S, w(cholerisch) = A x (100 - S), w(flegmatisch) = (100 - A) x S, w(melancholisch) = (100 - A) x (100 - S). De vier gewichten worden op 100 genormaliseerd en zo afgerond dat de percentages altijd precies uitkomen.
Tussen die stappen zit geen plek waar een mens iets beslist. Dezelfde antwoorden geven altijd dezelfde uitslag, je link draagt de ruwe sommen en niet de conclusies, en een oude link blijft werken ook als we later een grens bijstellen.
Een model met twee assen levert niet elke combinatie op die mensen verwachten, en doen alsof zou de eerste plek zijn om te sjoemelen. Dus hier het gevolg, ronduit gezegd.
Horizontaal: Activatie. Verticaal: Stabiliteit.
Sanguinisch en melancholisch liggen in tegenovergestelde hoeken van het veld: het ene is hoge activatie met hoge stabiliteit, het andere lage met lage. Om allebei sterk te zijn, zou iemand tegelijk aan beide kanten van beide assen moeten staan. Het rekenwerk zegt hetzelfde: sanguinisch verslaat cholerisch precies wanneer de stabiliteit boven het midden ligt, en melancholisch verslaat flegmatisch precies wanneer die eronder ligt. Die voorwaarden gelden niet samen, dus als sanguinisch je formule aanvoert, is melancholisch nooit de tweede.
Wat overblijft zijn vier zuivere typen, acht naburige paren in een vaste volgorde en één evenwichtig profiel voor wie dicht bij het midden staat. Dertien identiteiten, allemaal bereikbaar en geen enkele verzonnen om de lijst langer te maken. Een profiel geldt als zuiver wanneer het leidende temperament ten minste 14 punten voorstaat op het tweede, en als evenwichtig wanneer de afstand tot het midden kleiner is dan 7 punten.
De dertien profielenBij de niveaus beginnen tests zachtjes te liegen, dus dit is wat onze labels wel en niet betekenen.
Het onderste uiteinde van de schaal zoals deze test die vastlegt. Het beschrijft een pool, geen tekort, en beide polen hebben hun prijs en hun voordeel.
De breedste band en de meest gewone plek. Een middenscore zegt dat de eigenschap in geen van beide richtingen opvalt, en dat is informatie, geen ontbrekend antwoord.
Het bovenste uiteinde van dezelfde schaal. Het zegt dat de eigenschap uitgesproken is en het zegt niets over de vraag of dat goed is.
Deze posities worden gemeten tegen de schaal van deze test, niet tegen een bevolking. We tonen geen percentielen en doen dat pas als er genoeg volledige en gecontroleerde afnames zijn om normen eerlijk op te bouwen. Zodra er normen zijn, verandert de tekst bij je uitslag en zegt precies met wie je wordt vergeleken: mensen van dezelfde leeftijd en hetzelfde geslacht die deze test deden, niet de mensheid.
Zes van de 166 uitspraken tellen niet mee. Ze bestaan om te weten of een reeks antwoorden überhaupt te lezen is.
Een paar uitspraken hebben een duidelijk bedoeld antwoord. Er één missen is een gewone verstrooidheid, er meerdere missen betekent dat de vragenlijst werd doorgeklikt in plaats van gelezen.
Sommige uitspraken komen in paren die hetzelfde met andere woorden of juist het tegendeel zeggen. Antwoorden die elkaar ver tegenspreken tellen als mislukking van dat paar.
Twee of meer mislukkingen zetten een betrouwbaarheidsmelding. Je uitslag opent toch volledig, de melding staat er in gewone woorden naast, en de betaalde analyse krijgt de opdracht om op wankele gegevens geen stellige conclusies te bouwen.
We blokkeren niemand en verbergen de melding niet voor degene die het betreft. Wat we ook niet doen: je losse antwoorden als openbaar dossier bewaren. Wat je browser in een link verlaat, zijn de acht ruwe sommen, de melding en een controlegetal.
Wat we bewaren en hoe langVijf dingen, opgeschreven zodat niemand hoeft te raden waar onze uitspraken ophouden.
Dit is geen klinisch instrument en geen van onze schalen is een symptoom. Als iets in je leven buiten je macht voelt, is een vragenlijst daar niet het gereedschap voor, en een betaald rapport van ons evenmin.
Temperament beschrijft de omgeving die je minder energie kost, niet de functie die je zou moeten bekleden. Elke test die beroepen uitdeelt op basis van vier typen verkoopt zekerheid die hij niet heeft.
Een kwantitatief overzicht van taxometrisch onderzoek vond dat persoonlijkheidsverschillen bijna altijd continu zijn en niet categorisch. Onze vier namen zijn gebieden van een continu veld, en daarom is je uitslag een formule met percentages en geen etiket.
Haslam et al., 2012Mensen nemen vage, vleiende beschrijvingen aan als persoonlijk kloppend, al in 1949 in een collegezaal aangetoond en sindsdien herhaald. Daarom is onze tekst aan jouw getallen gebonden en zeggen we welke schalen elke zin opleverden.
Forer, 1949Zelfrapportage klopt bij innerlijke en goed zichtbare trekken en is zwakker juist bij die trekken die je vrienden beter beoordelen dan jij. Die grens geldt voor elk zelfrapportage-instrument, het onze inbegrepen.
Vazire, 2010De eerlijke positie van een nieuw instrument is geen claim van validatie. Het is een lijst: wat is gedaan, wat ontbreekt en wat gepubliceerd wordt.
De uitspraakbank is volgens uitgesproken regels geschreven, met omgekeerde uitspraken in elke schaal en zonder dubbele vragen. De formule is getest op 100000 gesimuleerde antwoordsets: het profiel houdt kleine antwoordwijzigingen in ongeveer 96 procent van de gevallen, en twee gewijzigde antwoorden hebben een profiel nooit verder dan naar de buur verschoven.
We hebben geen bevolkingsnormen, geen gepubliceerde cijfers voor interne consistentie en geen onderzoek naar externe validiteit. De interne consistentie wordt per schaal met de klassieke coëfficiënt gerapporteerd zodra er genoeg geldige afnames zijn, en dat gebeurt ongeacht hoe de cijfers uitvallen.
Alleen afgeleide gegevens: normtabellen, betrouwbaarheidscoëfficiënten, samenhangen tussen schalen. Nooit losse afnames en nooit gegevens waarmee iemand te herkennen is. In de cijfers gaan alleen sessies mee die de geldigheidscontroles doorstaan.
Als een concurrerende test zijn nauwkeurigheid in één percentage uitdrukt, gaat dat getal over iets anders of over niets. Voor persoonlijkheidsinstrumenten bestaat die waarde niet, en we verzinnen er geen voor de onze. Cronbach, 1951
Elke verwijzing hier is een echte publicatie en elke link is een DOI die ernaartoe leidt. Elke bron ondersteunt een bepaalde uitspraak op deze pagina, en geen enkele zegt iets over onze test.
Stelmack, R. M., Stalikas, A. (1991). Galen and the humour theory of temperament. Personality and Individual Differences.
De geschiedenis van de vier typen en van de verlaten fysiologie.
10.1016/0191-8869(91)90111-NPublicatie openenKagan, J., Reznick, J. S., Snidman, N. (1988). Biological bases of childhood shyness. Science.
Verschillen in reactie op het onbekende zijn vroeg meetbaar en blijven bestaan.
10.1126/science.3353713Publicatie openenRothbart, M. K. (2007). Temperament, development, and personality. Current Directions in Psychological Science.
Hoe het huidige onderzoek temperament definieert en hoe het samenhangt met persoonlijkheid.
10.1111/j.1467-8721.2007.00505.xPublicatie openenZentner, M., Bates, J. E. (2008). Child temperament: an integrative review of concepts, research programs, and measures. International Journal of Developmental Science.
Een overzicht van wat verschillende onderzoekslijnen temperament noemen.
10.3233/DEV-2008-21203Publicatie openenStrelau, J. (1996). The regulative theory of temperament: current status. Personality and Individual Differences.
De formeel-dynamische taal waarin onze acht schalen zijn geschreven.
10.1016/0191-8869(95)00159-XPublicatie openenTrofimova, I., Robbins, T. W. (2016). Temperament and arousal systems: a new synthesis of differential psychology and functional neurochemistry. Neuroscience & Biobehavioral Reviews.
Waarom energie, tempo en uithoudingsvermogen als aparte eigenschappen gelden.
10.1016/j.neubiorev.2016.03.008Publicatie openenVukasović, T., Bratko, D. (2015). Heritability of personality: a meta-analysis of behavior genetic studies. Psychological Bulletin.
Het erfelijkheidscijfer van ongeveer veertig procent uit sectie drie.
10.1037/bul0000017Publicatie openenRoberts, B. W., DelVecchio, W. F. (2000). The rank-order consistency of personality traits from childhood to old age: a quantitative review of longitudinal studies. Psychological Bulletin.
De stabiliteit van de relatieve positie door het leven heen en de grenzen daarvan.
10.1037/0033-2909.126.1.3Publicatie openenCaspi, A., Roberts, B. W., Shiner, R. L. (2005). Personality development: stability and change. Annual Review of Psychology.
Gemiddelde niveaus blijven met de leeftijd schuiven, dus een uitslag is een momentopname.
10.1146/annurev.psych.55.090902.141913Publicatie openenDigman, J. M. (1997). Higher-order factors of the Big Five. Journal of Personality and Social Psychology.
Bewijs dat brede trekken zich bundelen in twee factoren van hogere orde, zoals onze assen.
10.1037/0022-3514.73.6.1246Publicatie openenDeYoung, C. G. (2006). Higher-order factors of the Big Five in a multi-informant sample. Journal of Personality and Social Psychology.
Dezelfde tweefactorstructuur bevestigd met oordelen van anderen.
10.1037/0022-3514.91.6.1138Publicatie openenHaslam, N., Holland, E., Kuppens, P. (2012). Categories versus dimensions in personality and psychopathology: a quantitative review of taxometric research. Psychological Medicine.
Persoonlijkheidsverschillen zijn continu, daarom geven wij percentages.
10.1017/S0033291711001966Publicatie openenGerlach, M., Farb, B., Revelle, W., Nunes Amaral, L. A. (2018). A robust data-driven approach identifies four personality types across four large data sets. Nature Human Behaviour.
Typen die uit gegevens komen zijn dichte gebieden, geen hokjes.
10.1038/s41562-018-0419-zPublicatie openenForer, B. R. (1949). The fallacy of personal validation: a classroom demonstration of gullibility. The Journal of Abnormal and Social Psychology.
Waarom een beschrijving raak kan voelen en toch niets betekent.
10.1037/h0059240Publicatie openenVazire, S. (2010). Who knows what about a person? The self-other knowledge asymmetry (SOKA) model. Journal of Personality and Social Psychology.
Welke trekken zelfrapportage goed leest en welke anderen beter zien.
10.1037/a0017908Publicatie openenCronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika.
De klassieke coëfficiënt voor interne consistentie die we per schaal zullen rapporteren.
10.1007/BF02310555Publicatie openenTwee dingen is deze lijst niet. Ze is geen aanbeveling: geen van deze auteurs weet van dit project. En ze is geen sierbibliografie: zou een bron een uitspraak op de pagina niet meer dragen, dan verdween ze hier.
Tekst bijgewerkt op:
Als leer van lichaamssappen niet, en al eeuwen niet. Als manier om verschillen in energie, snelheid en sterkte van gedrag te beschrijven worden de onderliggende waarnemingen serieus onderzocht en houden ze stand. Wij gebruiken de vier namen als leesbare kaart boven acht gemeten schalen en beweren niet meer dan dat.
Allebei, in precieze zin. Tweeling- en familiestudies zetten de erfelijkheid rond veertig procent, en de relatieve positie blijft jarenlang tamelijk stabiel. De gemiddelde niveaus schuiven toch met leeftijd en omstandigheden. Een uitslag beschrijft een stabiele neiging, geen vaste trek, en is een momentopname van wie je nu bent.
Ja, en dat is geen gebrek van alleen deze test: een zelfrapportagelijst meet wat je rapporteert. De controle-uitspraken vangen verstrooid of tegenstrijdig antwoorden af, en de simulatie laat zien dat kleine eerlijke verschillen het profiel zelden verder dan naar de buur verschuiven.
Percentielen vragen normen en normen vragen een grote, gefilterde steekproef. Zolang die er niet is, wordt elk niveau tegen de schaal van deze test genoemd en zegt de tekst dat er ook bij. Eén nauwkeurigheidsgetal bestaat voor persoonlijkheidsinstrumenten helemaal niet, dus wie het toont, beschrijft iets anders.
Nee. Alle 166 uitspraken zijn voor deze test volgens eigen regels geschreven, en geen beschermd instrument wordt erin nagemaakt, vertaald of aangepast. De klassieke traditie wordt op deze pagina genoemd als geschiedenis en context, en dat is precies wat ze is.
De methode hierboven is voor iedereen gelijk. Wat ze oplevert niet: acht schalen, twee assen en een formule die bij één mens hoort. Het kost ongeveer twintig minuten en de uitslag kost niets.
Doe de test